Donderdag las ik met verbijstering in de krant over de rovende reus. In de Rijn zijn gigantische vissen aangetroffen. Het blijkt te gaan om de soort silurus glanis, oftewel de meerval. Ik had wel van de meerval gehoord maar het was mij ontgaan dat het hier een geweldenaar betreft, die met gemak alle vissen in de Rijn opeet en ook met een eend of meerkoet totaal geen moeite heeft en »naar het schijnt zelfs een zwemmende hond weet te verzwelgen. Onder het artikel stond  een foto van een jongen die met een mengeling van ongeloof en trots een vis van anderhalve meter vasthoudt. Een meerval. De vangst van zijn leven.

De rovende reus bleef de hele dag in mijn gedachten. Ik fietste de Rijnbrug over en keek naar het water van de rivier en zag in gedachten de meerval zwemmen. Een stel karpers sloeg op de vlucht.

‘s Nacht droomde ik over de meerval. Het was een heel bijzonder exemplaar in de hoogst opmerkelijke kleurschakering geel en zwart. De meerval was heel ambitieus, had grootse plannen en hij belegde een persconferentie waarin hij uiteenzette dat hij aan de Rijn niet genoeg had en binnen drie jaar alle binnenwateren van Nederland wilde domineren.

De brasems en karpers in heel Nederland lachten erom maar in mijn droom begon de geelzwarte meerval reeds richting Nijmegen te zwemmen. En daarna zwom hij door naar Rotterdam en Amsterdam en ook de wateren van Groningen en Enschede moesten er aan geloven want er was geen vis die tegen de geelzwarte meerval op kon, hij was oppermachtig.

De karpers en brasems was het lachen reeds vergaan. Zij hadden niets meer in te brengen. De geelzwarte meerval heerste over de Hollandse binnenwateren.

Toen ik wakker was, las ik in de krant dat Vitesse de oefenwedstrijd tegen Cercle Brugge met 1-0 verloren had. Verslikt in een voorntje.

(Gelderlander 4-9-2010)